ولى همين كه به ويران كردن خانه‌ها و قلعه شهر پرداختند ، امير اسامه از اين كار جلوگيرى كرد و متعهد شد كه آنها را حفظ كند . فرنگيان از عكا به صيدا رفتند . لشكر مسلمانان نيز از بيروت برگشت . مسلمانان و فرنگيان در اطراف صيدا به هم رسيدند و جنگ و گريزى ميانشان روى داد و از هر دو دسته گروهى كشته شدند تا شب فرا رسيد و ميانشان پرده كشيد . در تاريخ نهم ذى الحجه فرنگيان از آن جا رفتند و به بيروت رسيدند . همين كه بدان شهر نزديك شدند ، امير اسامه و همه مسلمانانى كه با او بودند ، گريختند . فرنگيان با آرامى ، بدون جنگ و خونريزى ، بيروت را گرفتند و اين در حقيقت براى آنان مانند گنج بادآورده‌اى بود . ملك عادل گروهى را به صيدا فرستاد تا آنچه از اين شهر باقى مانده ويران كند چون قبلا صلاح الدين ايوبى بيشترش را خراب كرده بود . لشكريان اسلامى به صور رفتند و درختان را بريدند و همه قريه‌ها و برج‌هاى شهر را نيز در هم كوبيدند . فرنگيان همين كه اين خبر شنيدند از بيروت به صور رفتند و در برابر شهر اقامت گزيدند . مسلمانان در نزديك قلعه هونين فرود آمدند . ملك عادل به لشكريان شرقى اجازه داد كه باز گردند زيرا